กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 170 รักของพ่อแม่ ย่อมวางแผนไว้ให้ลูกอย่างยาวไกล
สิ่งที่เย่ซินหร่านกังวลนั้นไม่ผิดเลยจริง ๆ
พอกับข้าวทุกอย่างยกขึ้นโต๊ะ ทั้งสามคนได้ลองกินไปคนละคำ ก็พากันเงียบกริบไปหมด
กับข้าวแต่ละจานต่างมีรสชาติแปลกประหลาดเฉพาะตัว จนเกินจะบรรยายออกมาได้
สุดท้าย เซียวหวยอันได้แต่ถือชามกินข้าวเปล่าไปชามเดียว ส่วนเย่ซินหร่านกับเหลิ่งชิงอวี่ก็คีบกับข้าวไปแค่ไม่กี่คำ แล้วก็ไม่มีใครแตะต้องอีกเลย
“ฝีมือทำอาหารของข้าแย่เหลือเกิน คราวหน้าไม่ทำอีกแล้ว!”
เหลิ่งชิงอวี่รู้สึกเก้อเขินอยู่บ้าง
เย่ซินหร่านได้แต่ปลอบใจนาง “ยังดีที่ข้าไม่ได้สืบทอดฝีมือทำอาหารแย่ ๆ แบบนี้มา ช่วงนี้ท่านก็พักอยู่ที่นี่ให้สบายใจเถอะ แล้วค่อยชิมฝีมือข้าให้เต็มที่!”
บรรยากาศชวนกระอักกระอ่วนจึงคลี่คลายลงได้เช่นนี้