กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 154 กลับไปด้วยกันดีไหม
“แม่?”
เหลิ่งชิงอวี่ไม่คิดเลยว่าเย่ซินหร่านจะยอมเรียกนางว่าแม่จริง ๆ
“ลูกเอ๋ย แม่ผิดเองที่ทำให้เจ้าต้องลำบากมาตลอดหลายปีนี้!”
น้ำตาของนางไหลร่วงไม่หยุด แต่คำว่าแม่ที่ได้ยินก็ทำให้นางรู้สึกอิ่มใจอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
พอได้เห็นหน้าเหลิ่งชิงอวี่ชัด ๆ เย่ซินหร่านก็เข้าใจแล้วว่าทำไมฮูหยินเหลิ่งถึงบอกอยู่เรื่อยว่าตนหน้าตาเหมือนพี่สาวของนาง
เพราะนางกับเหลิ่งชิงอวี่หน้าตาเหมือนกันมากจริง ๆ
“ข้าไม่ชินกับการเรียกท่านว่าแม่ ขอเรียกว่าฮูหยินลู่เหมือนเดิมดีกว่า!”
แต่แล้วเย่ซินหร่านก็พูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน
เหลิ่งชิงอวี่ตั้งตัวไม่ทัน