ตอนที่ 118 สามร้อยตำลึงเงิน

ตอนที่ 118 สามร้อยตำลึงเงิน

“ใช้แล้วหน้าเป็นแผลเปื่อยหรือ? เป็นไปได้อย่างไร?” หลี่เฉียวแย้งออกมาทันที

พวกลูกจ้างในร้านได้ยินก็เข้ามามุงแล้วพูดว่า “ลูกค้าที่มาซื้อยาขี้ผึ้งจากร้านเรา แผลเป็นบนหน้าหายกันหมด แล้วพวกท่านใช้จนหน้าเป็นแผลเปื่อยได้อย่างไร?”

“นั่นสิ!”

“พวกท่านอย่าพูดเหลวไหล!”

“พูดเหลวไหลหรือ?”

หญิงทั้งสองเหมือนถูกยั่วให้โมโห ต่างยกมือกระชากผ้าโปร่งสีดำที่คลุมหน้าออก

ผิวหนังแดงเป็นปื้นใหญ่จึงโผล่ออกมาให้เห็น

แก้มของทั้งสองแดงไปทั้งแถบ พอมองดี ๆ ก็เห็นว่ามีตุ่มเล็ก ๆ ขึ้นอยู่เต็มไปหมด