กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 113 อาจารย์เซี่ย
ที่ขอบฟ้าค่อย ๆ มีแสงอรุณทอขึ้น
เย่ซินหร่านตื่นขึ้นจากฝันหวาน แล้วบิดขี้เกียจอย่างมีความสุข
“นอนหลับสบายไหม?”
นางลืมตา อารมณ์ดีมาก หันไปทักทายชายที่นอนอยู่ข้าง ๆ
แต่ชายข้าง ๆ กลับไม่ได้อารมณ์ดีตามไปด้วย
เมื่อคืนตอนนอนไม่มีผ้าห่มก็ช่างมันเถอะ เย่ซินหร่านยังมุดเข้ามาซุกที่อกเขาอยู่ตลอดเวลา ทำให้เขาค้างเติ่งอยู่ตรงนั้น จะไปต่อก็ไม่ได้ จะหยุดก็ไม่ใช่ รสชาติในใจบอกไม่ถูก
“ก็ดี”
เขาตอบออกไปทั้งที่ตาดำคล้ำ ทั้งที่ใจจริงไม่ได้คิดอย่างนั้น
“เรื่องเมื่อวานยังจำได้อีกเหรอ?”