ตอนที่ 111 เมานิด ๆ

ตอนที่ 111 เมานิด ๆ

“เอาสิ!”

เซียวหวยอันตอบด้วยเสียงทุ้มต่ำ

ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า แต่เย่ซินหร่านรู้สึกว่าตอนที่เซียวหวยอันตอบตกลง ดวงตาเย็นชาคู่นั้นเหมือนมีความหมายอะไรบางอย่างซ่อนอยู่

นางหยิบถ้วยชาอีกใบมารินเหล้าให้เซียวหวยอันหนึ่งถ้วย

“ท่านลองชิมดู เหล้านี่ทั้งหอมทั้งหวาน ไม่เผ็ดบาดคอเหมือนเหล้าขาว แล้วก็ไม่ขมฝาดด้วย ข้าชอบดื่มที่สุดเลย”

เซียวหวยอันยกถ้วยขึ้นจิบหนึ่งคำ “หวานจริง ๆ ด้วย”

“แต่ดื่มเยอะไม่ได้นะ! ข้าเหลือแค่ไม่กี่ขวดแล้ว”

เย่ซินหร่านดึงกาน้ำชากลับมาอย่างหวง ๆ

เนื้อบนแผ่นเหล็กเริ่มส่งเสียงฉ่า ๆ ปีกไก่ก็มีน้ำมันซึมออกมา ส่งกลิ่นหอมชวนกิน