ตอนที่ 95 ไม่ยอมให้เจ้าเสียเปรียบ

ตอนที่ 95 ไม่ยอมให้เจ้าเสียเปรียบ

'ขยับ...เอง...หรือ?'

เซียวหวยอันชะงักไปครู่หนึ่ง

พอเข้าใจว่านางหมายถึงอะไร เขาก็ยืนนิ่งเป็นหินอยู่ตรงนั้นทันที

แม้แต่มือที่จับอยู่ก็ยังลืมปล่อย

“ท่านพี่ ข้าจะไปเก็บกวาดครัวแล้ว”

เย่ซินหร่านส่งสัญญาณให้เขาปล่อยมือ

เซียวหวยอันเพิ่งรู้ตัวว่าเผลอทำตัวไม่ถูก จึงปล่อยแขนเสื้อที่จับไว้

เย่ซินหร่านเดินออกจากห้อง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างได้ใจ

'ตอนนี้รู้จักเสียใจแล้วหรือ?'