กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 11 มันจีนม่วง
บนเขามีลมเย็นพัดมาเรื่อย ๆ แต่สถานการณ์กลับไม่ได้ดีอย่างที่เย่ซินหร่านคิดไว้
แถวนี้ก็แทบจะถูกคนค้นหาจนทั่วแล้วเหมือนกัน
บนพื้นมีรากผักกูดกับเศษเห็ดหูหนูหลงเหลืออยู่ ของที่กินได้แทบทั้งหมดถูกขุดไปแล้ว
เย่ซินหร่านเดินขึ้นไปอีกหน่อย พอเห็นว่าหาอะไรที่ใช้ประโยชน์ได้ไม่เจอ ก็เตรียมจะลงจากเขา
แต่พอหันกลับไป ใบไม้รูปหัวใจไม่กี่ใบก็สะดุดตานางเข้า
ใบพวกนี้อยู่บนเถาเล็ก ๆ ที่พันต้นไม้ต้นหนึ่งเอาไว้ เถาบาง ๆ แกว่งไปมาตามลมอยู่เพียงลำพัง
“มันจีนม่วง?” เย่ซินหร่านเห็นก็จำได้ทันที
นางไม่คิดเลยว่าจะเจอมันจีนม่วงที่นี่ ยิ่งไม่คิดเข้าไปใหญ่ว่าจะยังไม่มีใครขุดมันไป