กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 5 พวกเราจะปกป้องอาสะใภ้เอง
“มาแล้วขอรับ!”
เสียงเด็กสองคนขานรับอย่างสดใส
เพียงครู่เดียวก็พากันวิ่งตึ้งๆๆ เข้ามาในครัว
ฉางผิงนั่งลงบนม้านั่งข้างโต๊ะอย่างเรียบร้อย
ส่วนฉางอันเพราะขาสั้น ก้นโด่งปีนอยู่ตั้งนานก็ยังขึ้นม้านั่งไม่ได้ สุดท้ายฉางผิงก็ต้องยื่นมือไปดึงตัวเขาขึ้นมา
เด็กทั้งสองมองชามบะหมี่ร้อนๆ ชามใหญ่ตรงหน้าตนเอง ไม่มีใครลงมือหยิบตะเกียบ แต่กลับหันไปมองเย่ซินหร่านตาแป๋ว
“ทำไมไม่กินล่ะ กินสิ!” เย่ซินหร่านเอ่ยชวน
แต่ฉางผิงกลับยื่นมือออกมา ส่งแมลงปอย่างตัวหนึ่งให้นาง
“เมื่อกี้ข้ากลัวน้องจะหิว ก็เลยบอกว่าจะไม่แบ่งแมลงปอให้ท่าน แต่ท่านทำมื้อเย็นให้พวกเรา พวกเราก็จะแบ่งแมลงปอให้ท่านตัวหนึ่ง!”