กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 324
เซี่ยซงหลานหันกลับมามองอย่างเหม่อลอยเล็กน้อย นางเอ่ยถามซ้ำด้วยความไม่แน่ใจ
"ศิษย์พี่หญิงเซี่ยหมายความว่า เจ้าเผาต้นไม้กินคนทั้งหมดที่อยู่ใต้ธารลึกนรกนั่นจนหมดสิ้นแล้วอย่างนั้นหรือ"
"อือ" เซี่ยหยิงเชิดคางขึ้นด้วยความภาคภูมิใจและมั่นอกมั่นใจ "ของที่เป็นภัยอันตรายแบบนั้น ถ้าไม่เผาให้เกลี้ยง จะให้เก็บไว้กินข้าวหรืออย่างไร"
แม้ว่าเซี่ยหยิงจะไม่ได้เข้าใจถึงสรรพคุณของต้นไม้และทะเลดอกไม้นั่นอย่างลึกซึ้งนัก แต่ก็นั่นไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับการที่นางทำลายพวกมันทิ้ง
ท้ายที่สุดแล้วจากคำว่า "ปุ๋ยดอกไม้" และ "ผลโลหิต" ก็พอมองออกได้ทันทีว่าต้นไม้และพืชพรรณพวกนั้นไม่ใช่สิ่งปกติชอบมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว นางทำเช่นนี้ก็ถือว่าเป็นการผดุงความยุติธรรมและสั่งสมบุญกุศลต่างหากล่ะ!
"ใช่... ศิษย์พี่หญิงเผาได้ถูกต้องแล้ว"