บทที่ 322

บทที่ 322

"ว่าอย่างไรล่ะ"

การประลองมือกันผ่านไปหลายคราแต่กลับไม่สามารถตักตวงผลประโยชน์อันใดกลับมาได้แม้แต่น้อย ในยามนี้ผู้อาวุโสเถิงจีไม่อาจมองออกและคาดเดาความคิดของเซี่ยหยิงได้อีกต่อไปแล้วจริง ๆ

ผู้อาวุโสเถิงจีไม่ได้กังวลว่าอีกฝ่ายจะมองไม่เห็นคุณค่าของไผ่ผลึกเก้ารอบ แต่กังวลว่านางจะเอาไผ่ผลึกเก้ารอบไปแล้วยังไม่ยอมรามือจากต้นไม้ดอกของพวกนางต่างหาก!

"ผู้อาวุโสไม่ได้หลอกข้าจริง ๆ ด้วย สิ่งนี้เป็นของดีจริง ๆ เพียงแต่—"

เซี่ยหยิงเว้นจังหวะไปเล็กน้อย ผู้อาวุโสเถิงจีใจหล่นวูบลงไปถึงตาตุ่มและกำลังจะบันดาลโทสะ ทว่ากลับได้ยินเซี่ยหยิงเอ่ยขึ้นมาด้วยรอยยิ้มเจือจางเสียก่อน

"ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสวางแผนจะนำไผ่ผลึกเก้ารอบจำนวนเท่าใดมอบให้ข้าเพื่อใช้เป็นของชดเชยหรือ?"

"ย่อมต้องเป็นหนึ่งข้อปล้องสิ! มิฉะนั้นเจ้ายังคิดจะเอาไปสักเท่าใดกัน?"