กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 318
ดอกอิงฮวาเหล่านี้ไม่รู้เลยว่าไม้เลื้อยโลหิตภาพลวงตานั้นดุร้ายเพียงใด ซ้ำยังมีความโลภคิดจะเปลี่ยนมันให้กลายเป็นสารอาหารของตนเองด้วย แต่พอพวกมันพบว่าตนเองไม่สามารถดูดซับไม้เลื้อยโลหิตได้ กลับจะถูกไม้เลื้อยโลหิตกลืนกินเสียเอง ยามที่คิดจะถอยหนีจึงสายเกินไปเสียแล้ว
ไม้เลื้อยโลหิตเปรียบเสมือนเด็กน้อยผู้ตะกละตะกรามและซุกซน ไม่นานก็กลืนกินดอกอิงฮวาบนตัวของเซี่ยซงหลานจนหมดเกลี้ยง ทั้งยังม้วนพันร่างของเซี่ยซงหลานส่งมาเบื้องหน้าผู้เป็นนายอย่างรู้ใจยิ่ง
เซี่ยซงหลานไม่รู้ว่าตนเองถูกกักขังอยู่ที่นี่นานเท่าใด และถูกต้นอิงฮวาพวกนั้นดูดซับแก่นโลหิตไปมากเพียงใด ยามที่นางถูกปล่อยลงมา ทั่วทั้งใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษ