บทที่ 267

บทที่ 267

"ท่านผู้อาวุโส ท่านต้องระมัดระวังเจ้านั่นอย่างเซี่ยหยิงให้ดีเป็นพิเศษ อย่าให้นางค้นพบตัวตนที่แตกต่างของท่านเป็นอันขาด"

"เจ้าเด็กน้อย วางใจเถอะน่า" ไต้เทียนกล่าวด้วยท่าทีไม่แยแส "ต่อให้เซี่ยหยิงจะเก่งกาจเพียงใด ยามนี้ก็เป็นเพียงขั้นแกนทองคำ ยังเป็นแค่เด็กเหลือขอที่ยังไม่เติบโตเต็มที่ ไม่จำเป็นต้องไปเพิ่มความเก่งให้ฝ่ายตรงข้ามแล้วลดทอนศักดิ์ศรีของตนเอง"

"แต่ว่านางในตอนนี้มันแปลกประหลาดมากจริง ๆ !"

หลินเยว่เซียงเองก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด ในช่วงแรกเริ่มนางยังมีความคิดที่จะแข่งขันแพ้ชนะหรือกระทั่งกำจัดเซี่ยหยิงให้พ้นทาง ทว่าตัวนางในตอนนี้ ทั้งที่ยังคงเกลียดชังเซี่ยหยิงอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ กลับมีความรู้สึกหวาดกลัวที่ฝังรากลึกในสัญชาตญาณจนไม่อยากเข้าใกล้