บทที่ 262

บทที่ 262

"ขออภัยด้วยนะเสวี่ยจี้ ข้าเอาแต่คิดเรื่องอื่นอยู่ตลอดเลย"

เสวี่ยเฟยที่ได้สติกลับมากล่าวขออภัยด้วยความรู้สึกผิด ทว่าเสวี่ยจี้กลับทำเพียงเบะปาก

"ข้าก็รู้อยู่ว่าเจ้ากำลังใจลอยคิดเรื่องอื่นอยู่ ข้าเพียงแต่อยากถามว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่"

ขณะที่พูด เสวี่ยจี้นึกถึงความเป็นไปได้ที่น่ากลัวอย่างหนึ่งขึ้นมา นางหันขวับไปมองสหายทันที

"เจ้าคงไม่ได้ไปถูกตาต้องใจศิษย์คนใดในกลุ่มเมื่อครู่ จนถึงขั้นเกิดจิตพิศวาสขึ้นมาแล้วหรอกนะ!"

"เพ่ย เพ่ย เพ่ย เพ่ย!" เสวี่ยเฟยถ่มน้ำลายติดต่อกันหลายครั้ง "เสวี่ยจี้ เจ้าอย่ามาดูถูกข้านะ ถึงพรสวรรค์ของข้าจะสู้เจ้าไม่ได้ แต่ก็ไม่ถึงกับตกอับจนต้องหาบุรุษแต่งงานด้วยหรอกน่า

ประสบการณ์ของธิดาศักดิ์สิทธิ์เสวี่ยหนิงยังไม่เพียงพอให้พวกเราตระหนักได้อีกหรือ"