บทที่ 256

บทที่ 256

เสวี่ยยวี่ขี้เกียจเกินกว่าจะต่อปากต่อคำกับคนโง่เง่าเหลือเกิน ยิ่งเป็นสองคนที่ทั้งโง่ทั้งชั่วเบื้องหน้าด้วยแล้วนางยิ่งไม่อยากเสวนาด้วย

นางเหลือบมองหญิงหิมะตัวน้อยด้านหลังแวบหนึ่งแล้วเอ่ยสั่งเสียงเบา

"เสวี่ยเฉียน เจ้าไปสอนกฎเกณฑ์ของเผ่าหิมะให้พวกเขาสักหน่อย"

"เจ้าค่ะ ท่านน้า"

เสวี่ยเฉียนเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว นางกระแอมไอเบา ๆ

"เพื่อให้พวกท่านทั้งสองเข้าใจตรงกัน เผ่าหิมะของเราไม่เคยปฏิเสธผู้ที่มาทำการค้าขาย

ทว่าการค้าย่อมต้องมีไปมีมา ไม่มีเหตุผลฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยอมจ่ายฝ่ายเดียวเด็ดขาด"

"พวกท่านต้องการโสมสิบใบซึ่งล้ำค่าอย่างยิ่งสำหรับพวกท่านจากเผ่าหิมะ ย่อมทำได้แน่นอน

แต่พวกท่านต้องนำสิ่งของที่มีมูลค่าเท่าเทียมกันมาแลกเปลี่ยน มิฉะนั้นแล้ว