บทที่ 248

บทที่ 248

ทั้งสองคนมาถึงเบื้องล่างของพระราชวังอย่างรวดเร็ว

หลังจากเข้าไปใกล้แล้ว เซี่ยหยิงจึงเพิ่งมองเห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของพระราชวังแห่งนี้ได้อย่างชัดเจน

ดวงจันทร์ดวงหนึ่งลอยเด่นอยู่เหนือพระราชวัง แสงจันทร์ที่กระจ่างใสสาดส่องเคลือบตัวพระราชวังทั้งหลังด้วยแสงนวลอันศักดิ์สิทธิ์

ทั้งที่ด้านนอกพายุหิมะโหมกระหน่ำ ในความมืดสลัวยามค่ำคืนซุกซ่อนอันตรายไว้นับไม่ถ้วน

ทว่า ณ ที่แห่งนี้กลับปลอดโปร่งไร้ลมพายุ แม้จะถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งและหิมะหนาทึบ แต่กลับทำให้ผู้คนไม่รู้สึกถึงความหนาวเย็นแม้แต่น้อย

สถานที่แห่งนี้แตกต่างจากสถานการณ์ที่พวกเขาพบเจอมาตลอดทางเมื่อวานนี้อย่างสิ้นเชิง ที่นี่สงบสุขราวกับเป็นดินแดนเซียนนอกโลกที่ไม่เข้าพวกกับภูเขาหิมะ

บันไดสีหิมะคดเคี้ยววนสูงขึ้นไป ทอดตรงสู่ห้วงเมฆ

จีเฮ่อยวนกับเซี่ยหยิงสบตากัน จากนั้นจึงก้าวเดินขึ้นบันไดไปทีละขั้น