บทที่ 234

บทที่ 234

การพิพากษาหลิ่วหนานได้สิ้นสุดลงแล้ว ทว่าปัญหาต่าง ๆ ที่สืบเนื่องมาจากเรื่องนี้กลับดาหน้าเข้ามาไม่ขาดสาย

เดิมทีเรื่องที่ผู้คนสำนักเซียวเหยามาถึงเมืองหานอิงไม่ได้มีใครล่วงรู้มากนัก ทว่าวันนั้นเกิดเรื่องเอิกเกริกจนเป็นที่รู้กันทั่ว ทั้งวิชาอักขระที่เซี่ยหยิงแสดงออกมาบนลานพิพากษายังทำให้ตระกูลใหญ่ทั้งหลายต่างพากันตาเป็นประกาย

แม้ในโลกบำเพ็ญเซียนยอดฝีมือสายอักขระจะไม่น้อย แต่เพราะตระกูลหลิ่วเป็นตระกูลสายอักขระ แดนเหนือจึงไม่ได้ขาดแคลนผู้ใช้อักขระ

ทว่าผู้ใช้อักขระที่มีพรสวรรค์น่าตกตะลึงแถมยังสามารถคิดค้นยันต์ที่ใช้รับมือกับปีศาจแห่งแดนเหนือขึ้นมาได้ด้วยตนเองอย่างเซี่ยหยิง กลับเป็นบุคคลที่พวกเขากระหายอยากได้มากที่สุดต่างหาก!