บทที่ 229

บทที่ 229

ถึงแม้เวลาจะผ่านไปหลายปีแล้ว แต่เมื่อได้ยินเสียงนี้อีกครั้ง เซวียซวงซวงก็ยังอดไม่ได้ที่จะใจเต้นตักหนึ่งจังหวะจนเกือบหลุดควบคุม

นางหันกลับไป ทว่าสีหน้ายังคงราบเรียบไม่เปลี่ยนแปร ราวกับจะเรียกว่าเยือกเย็นเสียด้วยซ้ำ

"เจ้ามีธุระอันใดหรือ"

"ข้าจะไปเยี่ยมซูเหมี่ยวพร้อมกับเจ้า"

"เจ้าจะไปเยี่ยมอาเหมี่ยวพร้อมกับข้าหรือ" เซวียซวงซวงขมวดคิ้วมุ่น "เจ้ากับเขาไม่เคยมีความเกี่ยวข้องอันใดต่อกัน แล้วเจ้าจะไปดูเขาทำไมกัน"

"โม่เยี่ยน เจ้ากำลังสงสัยอะไรอยู่กันแน่"

สิบปีก่อนเซวียซวงซวงเคยรักโม่เยี่ยนด้วยใจจริง ขอแค่เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับโม่เยี่ยน ต่อให้เป็นเรื่องเล็กน้อยเพียงใดนางก็ล้วนเก็บมาใส่ใจทั้งสิ้น หากจะกล่าวถึงความเข้าใจที่มีต่อโม่เยี่ยน เกรงว่าในโลกนี้คงไม่มีใครเทียบเทียมพ้นนางอีกแล้ว