บทที่ 220

บทที่ 220

"เข้าใจแล้ว! หมายความว่าข้าไม่ได้เก่งธรรมดา แต่เก่งกาจไร้เทียมทานแบบสุดยอดต่างหากล่ะ!"

"เอ่อ... จะเข้าใจแบบนั้นก็ไม่ผิด..."

"เช่นนั้นก็ไม่มีอะไรให้ต้องตกใจเลยสิ! คนที่ขยันขันแข็งบำเพ็ญเพียรอย่างข้า หากยังไม่เก่งอีก เกรงว่าฟ้าดินคงทนไม่ไหวแล้วกระมัง"

"ที่ศิษย์พี่หญิงเล็กพูดมาล้วนถูกต้อง! สิ่งที่ศิษย์พี่หญิงเล็กพูดมีเหตุผลที่สุด" จีเฮ่อยวนผู้ซึ่งมิได้มีความคิดอยากจะต่อปากต่อคำกับเซี่ยหยิงแม้แต่น้อย เลือกที่จะเอ่ยเออออผสมโรงตามใจนาง

"เดิมทีก็เป็นเหตุผลนี้อยู่แล้ว ฟ้าดินย่อมตอบแทนผู้ขยันขันแข็ง ความพยายามอาจไม่ได้ผลตอบแทนเสมอไป แต่หากไม่พยายามไม่มีทางได้ผลตอบแทนแน่นอน"

เซี่ยหยิงแสดงท่าทีสงบนิ่งยิ่ง นางเอื้อมไปอุ้มตัวจิ๋วที่นั่งอยู่บนโต๊ะขณะฟังพวกเขากล่าวขึ้นมาวางไว้บนบอดไหล่ของจีเฮ่อยวน