บทที่ 215

บทที่ 215

"เจ้าจงใจไปจี้จุดตายของศิษย์พี่รองก็เพราะเรื่องนี้หรอ?"

"แน่นอนว่าไม่ใช่" จีเฮ่อยวนผ่อนลมหายใจ เดินเคียงข้างเซี่ยหยิงออกไปพลางเอ่ยความในใจออกมา "ข้าแค่อยากบีบคั้นศิษย์พี่รองสักครา ให้เขายอมรับความรู้สึกของตนเองเสียที

อย่าได้รอจนกระทั่งสูญเสียไปจนไม่สามารถแก้ไขได้แล้วค่อยมานึกเสียใจภายหลัง"

"โหว~ ที่แท้เจ้าก็คิดเหมือนกับข้าสินะ เจ้าก็รู้สึกใช่ไหมล่ะว่าศิษย์พี่รองมีใจให้พี่เซวียไม่ใช่ไม่มีความรู้สึกเลย?"

"อืม ตอนแรกยังไม่แน่ใจ แต่พอวันนี้ได้เห็นหน้าศิษย์พี่รองก็แน่ใจแล้ว

ศิษย์พี่หญิงสังเกตเห็นหรือไม่? ศิษย์พี่รองก้าวสู่ขั้นทารกวิญญาณแล้ว ฝีมือด้านค่ายกลของศิษย์พี่รองสูงส่งยิ่ง แม้เวลานี้เขาจะถูกกักขังอยู่ที่นี่"

"แต่ทว่าตอนที่ยังไม่ถูกลักพาตัวมายังแดนเหนือ หากเขาอยากจะหนีจริงๆ เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีโอกาสเลยสักนิดเดียว"