บทที่ 212

บทที่ 212

ตำบลเหยาฮวา

หลังจากที่เซี่ยหยิงจากไป เซวียหยวนและคนอื่น ๆ ก็แยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็ว

ท่ามกลางลมหนาวและหิมะโปรยปรายทั่วท้องฟ้า เหลือเพียงครอบครัวของเอ้อร์ยาเพียงลำพัง เมื่อเห็นว่าไม่มีคนอื่นอยู่แถวนี้แล้ว ครอบครัวนี้ก็เผยธาตุแท้ออกมาในทันที

ฝ่ายหนึ่งเดินกลับบ้าน ฝ่ายหนึ่งก็พากันเอ่ยปากด่าทอด้วยถ้อยคำหยาบคายเบา ๆ

เอ้อร์ยาที่มีรูปร่างผอมแห้งเดินตามหลังอยู่อย่างเงียบงัน นางรับฟังคำด่าทอฟ้าดินและแถมท้ายด้วยการด่าทอนางจากปากของพ่อแม่และน้องชายด้วยความเงียบงัน

ในตอนแรกเอ้อร์ยาไม่ได้อยากจะสนใจนัก ทว่าอย่างไรเสียพวกเขามักจะทำเช่นนี้อยู่บ่อยครั้ง นางจึงคุ้นชินกับมันมานานแล้ว

ทว่าเมื่อได้ยินน้องชายเอ่ยปากด้วยถ้อยคำที่ไม่ให้ความเคารพต่อเซี่ยหยิง เอ้อร์ยาก็ไม่รู้ว่าไปเอาความกล้ามาจากไหน อยู่ ๆ นางก็พุ่งเข้าไปผลักหวังเทียนซื่อน้องชายของนางอย่างแรง