บทที่ 200

บทที่ 200

เซี่ยหยิง: เอาเถอะ...

นางฟังเข้าใจแล้ว นี่คือการบอกนางว่า ทั่วทั้งสระบุญกุศลแห่งนี้มีเพียงปลาหลีฮุ่ยตัวใหญ่ตัวนี้เท่านั้นที่มีวาสนากับนาง ส่วนตัวอื่นอย่าได้คิดหวังเป็นอันขาด

อย่างไรเสียก็เป็นวาสนาที่ได้มาเปล่า ๆ แม้ว่าวาสนานี้จะดูแปลกประหลาดอยู่บ้าง แต่เมื่อเป็นวาสนาที่มาถึงมือแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะผลักไสออกไป

"ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณวัดฟั่นเทียนที่มอบปลาหลีฮุ่ยตัวนี้ให้แก่ข้า"

"สหายเต๋าเกรงใจเกินไป"

"แต่ข้ายังมีอีกหนึ่งคำถาม"

"สหายเต๋าเชิญกล่าว"

"การเลี้ยงปลาหลีฮุ่ยตัวนี้น่าจะไม่ต้องพิถีพิถันอะไรมากกระมัง คงไม่ได้มีเพียงน้ำในสระบุญกุศลเท่านั้นหรอกกระมังถึงจะเลี้ยงให้รอดได้"

"เจ้าดูถูกใครกัน น้อยอย่างข้าต่อให้ไม่มีน้ำก็เลี้ยงให้รอดได้"