กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 197
"เป็นข้าเอง" จีเหมียนย่อกายลงนั่งยองๆ เบื้องหน้าเขา ใช้นิ้วเรียวเช็ดคราบหยาดน้ำตาที่หางตาให้อย่างอ่อนโยน
"ขอโทษนะเสี่ยวเฮ่อ เป็นแม่เองที่ไม่ได้อยู่เคียงข้างเจ้าจนเติบโต ปล่อยให้เจ้าในวัยเด็กต้องเผชิญหน้ากับความอยุติธรรมและความประสงค์ร้ายทั้งปวงในโลกใบนี้ด้วยตัวคนเดียว"
"แม่รู้ว่าซู่ยางไม่ใช่บิดาที่ดีนัก ทว่าในสถานการณ์ตอนนั้น แม่ทำได้เพียงฝากฝังเจ้าไว้กับเขา อย่างน้อยที่สุดเขาก็จะไม่ทำร้ายเอาชีวิตเจ้า"
"แต่ดูจากตอนนี้แล้ว แม่ยังคงตัดสินใจผิดพลาดไปอยู่ดี"
"เจ้าใช้ชีวิตได้ไม่ดีเลย เจ้าต้องทนทุกข์ลำบากมามากมาย"
"เป็นความผิดของแม่เอง"
"ไม่ ไม่ใช่ความผิดของท่านแม่หรอกขอรับ" จีเฮ่อยวนแย้มยิ้มพร้อมกับกุมมือของจีเหมียนไว้ โหยหาความอบอุ่นช่วงสั้นๆ ที่ได้กลับคืนมานี้ราวกับคนตาบอดคว้าฟางเส้นสุดท้าย
"ท่านให้กำเนิดชีวิตแก่ข้า วางแผนเส้นทางเบื้องหลังเอาไว้ให้ข้าจนหมดสิ้น ข้าไม่เคยนึกโกรธท่านเลยสักนิด