บทที่ 189

บทที่ 189

เซี่ยหยิงยืนอยู่ใต้ต้นไม้อู๋ถงขนาดใหญ่ต้นนั้น ใช้ต้นไม้อู๋ถงทั่วทั้งเมืองเป็นจุดเชื่อมต่อเพื่อร่ายอาคมนี้ขึ้นมา

สองมือของนางประกบเข้าหากันขึ้นลง ริมฝีปากพึมพำร่ายคาถา แสงสีเขียวมรกตไหลทะลักออกมาจากฝ่ามือ ก่อนจะสว่างเจิดจ้าขึ้นเรื่อย ๆ

ในเสี้ยววินาทีที่เสียงคาถาบทสุดท้ายสิ้นสุดลง แววตาของเซี่ยหยิงก็ค่อย ๆ ถูกปกคลุมด้วยแสงเรืองรองสีเขียวอ่อนชั้นหนึ่ง

ในชั่วพริบตาที่นางคลายมือ แสงสีเขียวพลันทอประกายเจิดจ้าไปทั่วลานเรือน

ลูกบอลกลมสีเขียวลูกหนึ่งที่กลมกลึงและใสกระจ่างดั่งจันทราลอยเคว้งอยู่เหนือศีรษะของเซี่ยหยิง