บทที่ 184

บทที่ 184

"แคะ ๆ ๆ... อาเจาพี่สาว... ข้าเอง ข้าคือฉินเยว่ ข้าเข้าไปได้หรือไม่?"

"เยว่เอ๋อร์? เจ้าเดินเข้ามาได้เลย"

คำนึงถึงว่าร่างกายของ ฉินเยว่ อ่อนแอ เฟิ่งเจา ผู้รักบ้านพลอยรักคนจึงไม่แม้แต่จะใส่ใจกฎเกณฑ์ที่ว่าเจ้าสาวไม่สามารถก้าวเท้าออกนอก หอชีอู๋ ตามอำเภอใจ นางลุกขึ้นยืนตั้งใจจะเดินไปรับถึงหน้าประตูทันที

สีหน้าของ เฟิ่งเหยียน ดำมืดลงวูบหนึ่ง เพิ่งจะลุกขึ้นยืนเตรียมจะขัดขวาง ทว่ากลับเห็น ฉินเยว่ เดินเข้ามาอย่างเชื่องช้าแล้ว ในมือยังถือสำรับอาหารใบเล็ก ๆ เอาไว้ด้วย

นางเห็นผู้คนภายในห้องห่าวจึงประหลาดใจเล็กน้อย ทว่าไม่นานนักก็เผยรอยยิ้มออกมา

"ที่แท้ทุกคนก็อยู่กันที่นี่เอง"

"เยว่เอ๋อร์ ร่างกายไม่สู้ดีเหตุใดยังเดินออกมาเองอีก?"

เฟิ่งเจา ดึง ฉินเยว่ให้นั่งลงบนเตียงมงคลทันที ในแววตาเต็มไปด้วยความไม่เห็นพ้อง