บทที่ 182

บทที่ 182

จิตสำนึกที่ตระหนักถึงเรื่องนี้ทำให้ความรู้สึกของจีเฮ่อยวนแปรเปลี่ยนเป็นปลอดโปร่งดีงามในพริบตา ดวงใจดิ่งจมลงไปในน้ำผึ้งยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

ต่อให้รอบกายจะเงียบงันปานใด ต่อให้ไม่มีผู้คนอยู่เลยแม้แต่คนเดียว ทว่าหัวใจของเขากลับเต็มตื้น ท่ามกลางค่ำคืนอันเงียบสงบนี้ เขากลับคล้ายกับได้ยินเสียงดอกไม้ผลิบานขึ้นมาเลือนราง...

จวนเจ้าหงส์ หอหมิงเยว่

เซี่ยหยิงใช้ยันต์เคลื่อนย้ายพริบตาพุ่งพรวดกลับมาถึงห้องแล้วมุดพรวดเข้าไปในผ้าห่มห่อตัวตนเองเอาไว้เสียแน่นหนาทึบ

ทว่าฉากเหตุการณ์บนหอชมดาวเมื่อครู่ก่อนยังคงวนเวียนฉายซ้ำอยู่ในห้วงความคิดของนางไม่หยุดหย่อน นางทั้งตัวที่ห่ออยู่ในผ้าห่มแทบจะดิ้นเร่าจนกลายเป็นหนอนบุ้งตัวย่อม ๆ ไปแล้ว

เสี่ยวเฮ่อชอบนาง?

เสี่ยวเฮ่อจะมาชอบนางได้อย่างไรกัน?

เซี่ยหยิงคิดอย่างไรก็คิดไม่ตก