บทที่ 168

บทที่ 168

"พุทธบุตรยินดีเดินทางร่วมกับพวกเรา ข้าดีใจเสียจนไม่รู้จะพูดอย่างไรแล้ว!"

เซี่ยหยิงดีใจจริง ๆ: หากบอกว่าที่ยหวินเม่ยกระตือรือร้นพาพวกนางไปยังป่าชีอู๋นั้นไม่มีเจตนาอื่นแอบแฝง ต่อให้เอาไม้ตีให้ตาย นางก็ไม่มีวันเชื่อ

แม้ว่าต่อให้ไม่มีเรื่องนี้พวกนางก็ย่อมจัดการได้เป็นอย่างดีอยู่แล้ว แต่การที่พุทธบุตรกวนคงยินดีเข้าร่วมด้วยย่อมเป็นเรื่องที่ดียิ่งขึ้นไปอีก

ผู้ใดเล่าจะรังเกียจว่าตัวช่วยของตนมีมากเกินไป?

ความคิดของจีเฮ่อยวนทั้งสามคนย่อมไม่ต่างอะไรจากเซี่ยหยิง

"ข้าไม่มีปัญหา"

"ข้าก็ด้วย"

"ยินดีต้อนรับพุทธบุตรเข้าร่วมกลุ่ม"

"เช่นนั้นก็ตกลงตามนี้!"