บทที่ 166

บทที่ 166

วัดฟั่นเทียน

หลังจากเซี่ยหยิงกลับมาถึงเรือนรับรองถึงได้รู้ว่าเมิ่งฝูหยิงไปที่ลานแสดงธรรมเพื่อประลองแลกเปลี่ยนฝีมือกับเหล่าพระสงฆ์นักบวชในวัด ส่วนซ่งซิ่วสือผู้มักจะแบกความห่วงใยแบบคุณแม่บ้านไว้บนบ่าก็ย่อมติดตามไปด้วยเช่นกัน

พวกเขาอาศัยอยู่ในเรือนสี่ประสาน ซึ่งยามนี้เหลือเพียงจีเฮ่อยวนและจิ่วจิ่วสองคนเท่านั้น

ตอนที่เซี่ยหยิงเดินเข้าลานเรือนมา พอดีกับที่เห็นจีเฮ่อยวนซึ่งสวมอาภรณ์เซียนสีขาวราวหิมะกำลังนั่งเอกเขนกอยู่อย่างเกียจคร้านใต้ต้นโพธิ์ ในมือถือฝักกระบี่ตัดน้ำค้างแข็งเอาไว้ โดยมีเมล็ดข้าววิญญาณผูกติดไว้ด้วยพลังวิญญาณที่ปลายฝักกระบี่