บทที่ 164

บทที่ 164

จิตใจแจ่มใสกระปรี้กระเปร่า เซี่ยหยิงก้าวเดินออกมาจากห้องหลอมโอสถ ทั่วร่างของนางอาบไล้ด้วยแสงเรืองรองเจ็ดสี กระทั่งเส้นผมทุกเส้นยังเปล่งประกายเรืองรองราวกับเทพธิดาที่เสด็จลงมาสู่โลกมนุษย์

และในมือของนางยังถือทวนยาวแปดเชียะ ตัวทวนมีสีเงินบริสุทธิ์ราวกับถูกเคลือบไว้ด้วยชั้นน้ำค้างแข็ง บนตัวทวนยังคงสลักลวดลายอักขระอันซับซ้อน เส้นสายพลังวิญญาณสีเขียวค่อยๆ เคลื่อนตัวไปตามรอยอักขระจนกระทั่งมารวมกันที่จุดปลายทวน แผ่ประกายความเย็นเยียบคมกริบชวนหวาดหวั่นออกมาทั่วทั้งร่าง

บนหอกเงินทั้งเล่มยังคงมีกลิ่นอายลึกล้ำยากหยั่งถึงปกคลุมอยู่ นั่นคือ... กลิ่นอายแห่งวิถีสวรรค์

และสิ่งที่ทำให้ทุกคนไม่อาจละสายตาไปได้มากที่สุดก็คือ:

นี่คืออาวุธเซียนชิ้นหนึ่งจริงๆ!