เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 159
เซี่ยหยิง ยังไม่ทันได้เอ่ยปากแนะนำศิษย์อาของตน ก็ถูก หนานชิงผาน ใช้คำพูดเพียงสองคำนี้สกัดกลับมาเสียก่อน
"อาหยิง ขอบใจในความหวังดีของเจ้า"
หนานชิงผาน เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงไว้ด้วยความหนักแน่นที่ไม่อาจสั่นคลอน
"ทว่าหลังจากนี้ข้าไม่คิดจะไปฝากตัวเป็นศิษย์สำนักใดอีกแล้ว บางทีวิถีการบำเพ็ญในสำนักอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เหมาะสมกับข้าที่สุด การเป็นผู้บำเพ็ญอิสระที่ใช้ชีวิตได้อย่างใจปรารถนาในวันข้างหน้าก็ไม่เลวเหมือนกัน"
"อีกอย่างหลายปีมานี้ นอกจากเบี้ยหวัดหินวิญญาณที่ศิษย์สายตรงสามารถรับได้ทุกเดือนแล้ว ข้าก็ไม่ได้หยิบฉวยสิ่งอื่นใดของ สำนักยหวินเทียน มาอีก ในเมื่อตอนนี้ทำลายวิถีการบำเพ็ญร่างกายนี้ทิ้งไปแล้ว ย่อมเป็นการสะสางกรรมทั้งปวงให้สิ้นซึ้ง"
"วันเวลาหลังจากนี้ ข้าก็สามารถใช้ชีวิตเป็นตัวของตัวเองได้อย่างสบายใจ"