บทที่ 155

บทที่ 155

พวกเขาแย่งชิงโอสถชำระไขกระดูกกันอย่างไม่เลือกวิธีการ ใช้แดนมนุษย์ที่ไร้ปราณวิญญาณเป็นสนามรบ และใช้เหล่าราษฎรผู้บริสุทธิ์เป็นเบี้ยตัวหนึ่งในการเดิมพันห้ำหั่นกัน

เพื่อชิงโอสถชำระไขกระดูกเม็ดนั้นมาชำระล้างไขกระดูกหล่อหลอมชีพจรใหม่ สลัดร่างปุถุชนหรือร่างอสูรข้ามผ่านม่านพลังทะยานขึ้นสู่โลกบำเพ็ญเซียน ทั้งอำเภอเฉียนถังจึงกลายสภาพเป็นขุมนรกโลกันต์ไปในพริบตา

ท้ายที่สุดการกระทำของพวกเขาก็เรียกความกริ้วโกรธจากวิถีสวรรค์ลงมา ประทานทัณฑ์สายฟ้าฟาดลงโทษ ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทั้งหมดต่างต้องจบชีวิตลงภายใต้ทัณฑ์สายฟ้านี้

ผ่านพ้นกาลเวลาผันผ่านนับพันปี โศกนาฏกรรมที่เคยเกิดขึ้น ณ อำเภอเฉียนถังก็ถูกกาลเวลาเยียวยาจนเลือนหาย และถูกผู้คนหลงลืมไปในที่สุด กระทั่งยังแต่งแต้มเสริมแต่งจนกลายมาเป็นบทละครอย่างตำนานนางพญางูขาว