บทที่ 152

บทที่ 152

ในชั่วพริบตานั้น จีเฮ่อยวนรู้สึกเคลิบเคลิ้มเลือนรางไปชั่วขณะ

เรือนไผ่เขียวขจีในสำนักเซียวเหยาเป็นสถานที่ซึ่งเซี่ยหยิงและเหล่าศิษย์พี่ช่วยกันจัด

ภายในเรือนไผ่เขียวขจีประดับประดาด้วยฉากกั้นลวดลายงดงาม โต๊ะเก้าอี้รวมถึงเตียงนอนที่ศิษย์พี่หญิงสามมอบให้

สิ่งที่ปลูกอยู่เต็มลานบ้านคือพืชวิญญาณล้ำค่าหลากหลายชนิดที่ศิษย์พี่รองย้ายมาจากแปลงเพาะปลูกของตนเอง

เพื่อความสะดวกในการฝึกกระบี่ของเขา ศิษย์พี่ใหญ่ยังลงมือสร้างชุดเสาเหมันต์ปักกิ่งตั้งไว้กลางลานบ้านด้วยตนเอง

บนขอบหน้าต่างและหัวเตียงเต็มไปด้วยของเล่นแปลกประหลาดสารพัดชนิดที่เซี่ยหยิงมอบให้เขา...

แม้เรือนไผ่จะหลังเล็ก แต่ทุกซอกทุกมุมกลับเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาและความอบอุ่น