บทที่ 137

บทที่ 137

ทุกสิ่งเกิดขึ้นเร็วและกะทันหันยิ่งนัก จนทุกคนไม่มีโอกาสได้ตั้งตัว

เมื่อตั้งสติได้และต้องการใช้พลังวิญญาณพยุงตัวเองให้บินขึ้นไป กลับพบว่าพลังวิญญาณสูญสิ้นไปจนหมดสิ้น!

พวกเขาไร้ซึ่งพลังวิญญาณใด ๆ จึงไม่อาจเรียกใช้อาวุธวิญญาณชิ้นใดได้ ทำได้เพียงปล่อยให้ร่างกายร่วงหล่นไปตามแรงเฉื่อย

"ศิษย์พี่หญิงเล็ก!"

ก่อนจะร่วงหล่นลงไป จีเฮ่อยวนทำได้เพียงรีบพุ่งตัวเข้าไปคว้าข้อมือของเซี่ยหยิงไว้แน่น เสียงกำไลคู่กระทบกันในห้วงเหวลึกดังขึ้นอย่างชัดเจน

จากนั้นประสาทสัมผัสทั้งปวงก็ถูกความมืดมิดไร้ขอบเขตกลืนกิน ก่อนจะหมดสติไปอย่างสิ้นเชิง เซี่ยหยิงคล้ายได้ยินเสียงที่ซ้อนทับกับระบบดังขึ้น