กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 133
เซี่ยจิ่วโจวผู้ยกย่องว่าตนเองปราดเปรื่องและสุขุมเยือกเย็น ไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะได้ยินประโยคเช่นนี้จากปากของเซี่ยหยิง
เขาเข้าใจความหมายที่จีเฮ่อยวนกำชับตนไว้ก่อนหน้านี้ว่า "อย่าบอกนาง" ขึ้นมาทันที
ที่แท้ศิษย์น้องหญิงก็ดูไม่ออกจริง ๆ
เมื่อเห็นเซี่ยหยิงยังคงแหงนหน้าจ้องมองตน ราวกับกำลังรอคอยคำตอบ เซี่ยจิ่วโจวก็กระตุกมุมปากเล็กน้อย
"อืม ขอบใจศิษย์น้องที่เตือน แต่ข้ารับรองว่าจะไม่มีวันนั้น"
เซี่ยจิ่วโจวเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง แต่เซี่ยหยิงกลับคิดในใจว่า เรื่องทำนองนี้ใครเล่าจะกล้าพูดว่าแน่ล่ะ?
ทว่านางก็ไม่ได้สานต่อหัวข้อนี้ต่อ กลับก้มหน้าก้มตาจัดการกับสัตว์อสูรในมืออย่างเงียบงัน
แม้สัตว์อสูรในโลกบำเพ็ญเซียนส่วนใหญ่จะมีรูปร่างหน้าตาประหลาดพิกลจนดูไม่น่ามอง แต่สัตว์อสูรระดับต่ำที่ยังไม่เปิดสติปัญญาจำนวนมากสามารถนำมาปรุงเป็นอาหารได้