บทที่ 130

บทที่ 130

แม้ว่าเรื่องนี้จะชวนให้คาดไม่เตรียมตัวคาดไม่ถึงเสียจริง ทว่าเซี่ยหยิงผู้มีขีดความสามารถในการยอมรับเป็นเลิศก็ยังคงยอมรับได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังเริ่มวางแผนกับดอกบัวหลีหลีอีกครั้ง

"แคก... ข้าช่วยเจ้าเลี้ยงลูกสักระยะหนึ่งได้ แต่เจ้าคงไม่ให้ข้าเลี้ยงเปล่า ๆ หรอกกระมัง?"

บนหัวโต ๆ ของนกฉื้อเลี่ยนเต็มไปด้วยความสงสัย: ?

เซี่ยจิ่วโจวที่ยืนเหม่ออยู่ด้านข้างมาเนิ่นนานพอได้ยินหัวข้อนี้ก็ตั้งสติได้ในพริบตาและเอ่ยเสริมด้วยความรู้สึกรักความยุติธรรมเต็มเปี่ยม

"ถูกต้อง! ศิษย์น้องหญิงเซี่ยเองก็ยังเป็นเด็ก เจ้าให้ช่วยเลี้ยงลูก เจ้าก็ต้องมอบค่าเลี้ยงดูเด็กให้ศิษย์น้องหญิงเซี่ยสักหน่อยกระมัง?"

"พวกเจ้าต้องการสิ่งใด?"

สายตาของเซี่ยหยิงล่องลอยไปหยุดอยู่ที่ดอกบัวหลีหลี

"ข้าต้องการดอกบัวหลีหลี"

"ได้"