กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 102
ผู้อาวุโส: ……
บรรดาศิษย์ใต้เวที: ……
นี่ใช่เวลามาใส่ใจเรื่องการแต๊ะอั๋งกันที่ไหนเล่า? สมองของเซี่ยหยิงนี่เติบโตมาอย่างไรกันแน่?!
ลู่ฉีจิ่ง: ?!?
เขายิ้มออกมาด้วยความโมโห!
ลู่ฉีจิ่งเช็ดคราบเลือดที่มุมปากอย่างหยาบกระด้าง แม้จะเจ็บใจไม่น้อยแต่เขาก็ไม่ใช่คนพ่ายแพ้แล้วพาล เขามองตรงไปยังเซี่ยหยิง
ทำเอาเซี่ยหยิงใจคอไม่ดี:แย่แล้ว! เมื่อครู่ตอนประลองลืมหยิบศิลาบันทึกภาพมาบันทึกขั้นตอนไว้ สหายเต๋าผู้นี้หน้าตาดูเป็นคนดี แทบจะไม่หน้าด้านมาแต๊ะอั๋งนางแถมยังเรียกค่าเสียหายคำโตหรอกนะ?
"สหายเต๋าเซี่ยวางใจเถอะ อาการบาดเจ็บของข้าไม่เกี่ยวกับเจ้า ข้าไม่แต๊ะอั๋งเจ้าหรอก"
ทว่าในวินาทีถัดมา เซี่ยหยิงก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่นของเด็กหนุ่มดังขึ้น