บทที่ 72

บทที่ 72

"ขอบคุณที่เตือน ขอบคุณที่เตือน ข้า... ข้าลืมไปชั่วขณะ"

เงาคลุมหัวสีดำกุมปากแล้วตั้งสติได้ เอ่ยขอบคุณไม่หยุด ดูไปแล้วยังคงเป็นคนซื่อสัตย์คนหนึ่ง

เพียงแต่คนที่จะค้าขายอย่างราบรื่นอยู่ในตลาดมืดได้ จะมีสักกี่คนที่ซื่อสัตย์น่าเชื่อถือจริงๆ?

ทว่าเซี่ยหยิงกลับไม่ได้หวาดกลัวแต่อย่างใด ท้ายที่สุดแล้วเมื่อเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ ใครจะไร้คุณธรรมกว่าใคร ก็ยังบอกไม่ได้จริงๆ!

เมื่อเห็นว่าเงาคลุมหัวที่แผงหมายเลข "ยี่สิบสาม" พูดคุยด้วยง่าย เซี่ยหยิงจึงสนทนาทักทายกับเขาอีกสองสามคำเพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์ในตลาดมืดเพิ่มขึ้นอีกหน่อย

หลังจากคุ้นเคยกันขึ้นมาเล็กน้อย สายตาของเซี่ยหยิงก็ตกลงไปที่แผงหมายเลข "ยี่สิบสาม" อย่างเป็นธรรมชาติ ตามมาด้วยม่านตาที่เบิกกว้างด้วยความตกตะกอน:

พบบนแผงนั้นวางเรียงรายอยู่อย่างหนาแน่นคือ: