บทที่ 58

บทที่ 58

ศิษย์ที่เดิมกำลังปั้นยิ้มจอมปลอมเพื่อทำงานตามหน้าที่ร่วมกับเซี่ยหยิงและคนอื่น ๆ พอได้ยินคำนี้เข้า แม้แต่รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยังกลับกลายเป็นความจริงใจขึ้นมาทันที

เขารีบกล่าวอำลาเซี่ยหยิงและคนอื่นๆ อย่างลวก ๆ ก่อนจะสาวเท้าก้าวตามคนที่มาตามไปอย่างรวดเร็ว มุ่งตรงไปยังบริเวณประตูสำนัก

เซี่ยหยิงมองตามคนเหล่านั้นไป นางเพียงรู้สึกว่าคนของหุบเขายวี่โซ่วช่างประหลาดสิ้นดี:

เดิมทีนางนึกว่าคนของหุบเขายวี่โซ่วต่างก็ไว้ตัวเย็นชาถึงได้ไม่ชอบคบหาติดต่ออย่างใกล้ชิดกับสำนักอื่น

ทว่าพอมองดูในตอนนี้แล้ว ศิษย์ของหุบเขายวี่โซ่วไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับคำว่า "เย็นชา" เลยแม้แต่น้อย กลับใกล้เคียงกับคำว่า "เพี้ยน" เสียมากกว่า...

บริเวณประตูสำนัก

มู่จื่อหยางเพิ่งลงมาจากกระบี่ก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากบรรดาศิษย์น้องทั้งหลายทันที