บทที่ 20

บทที่ 20

พริบตาต่อมา กู้ชิงไหวรู้สึกเพียงปวดแปลบขึ้นมาที่ช่องท้อง

เขาก้มลงมอง เห็นเซี่ยหยิงถือมีดสั้นเล่มหนึ่งแทงทะลวงเข้าไปในตันเถียนและตำหนักวิญญาณของเขาอย่างแรง

อาจเป็นเพราะยังรู้สึกสะใจไม่พอ กู้ชิงไหวยังเห็นเซี่ยหยิงดันมีดสั้นให้ลึกลงไปอีกหลายส่วน ซ้ำร้ายยังคว้านกระชากมันเสียด้วยซ้ำ!

"เจ้า——"

"ผู้ใดทำร้ายข้า ผู้นั้นย่อมต้องได้รับผลกรรมนั้นคืน!"

วินาทีที่ลงมือถือมีดสั้นแทงเข้าไปในตำหนักวิญญาณของกู้ชิงไหวเพื่อทำลายกระดูกวิญญาณของเขา ความอัดอั้นตันใจที่เกาะกุมอยู่ในอกของเซี่ยหยิงมาตั้งแต่ทะลุมิติมา ในที่สุดก็สลายหายไปเสียที

นางเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นและต้องเอาคืนทุกครั้งอยู่แล้ว

ตั้งแต่วันที่ออกจากสำนักยหวินเทียน นางก็พูดไว้ชัดเจนแล้วว่า หนี้แค้นในวันนี้ วันหน้าย่อมต้องชำระคืน!