บทที่ 15

บทที่ 15

ภายในเมืองหลิงเจ๋อ

เซี่ยหยิงกับจีเฮ่อยวนกำลังเดินตามผีเสื้อวิญญาณเพื่อแกะรอยการหายตัวไปของหลินเยว่เซียงและคนอื่นๆ อย่างไม่รีบร้อน ชั่วพริบตาเดียวเบื้องหน้าก็มีเงาร่างหนึ่งตกลงมาบัง

"อาหยิง?"

เซี่ยหยิงเงยหน้าขึ้นมอง และพบกับสายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจของคนตรงหน้าพอดี

คนผู้นี้ก็คือหนานชิงผานนั่นเอง

ต่างจากความประหลาดใจของหนานชิงผาน ท่าทีของเซี่ยหยิงกลับสงบนิ่งเป็นอย่างมาก เพียงแต่ในแววตามีรอยยิ้มเจืออยู่บ้างไม่มากก็ชิ้น

หนานชิงผานนับได้ว่าเป็นคนปกติที่มีอยู่ไม่มากนักในสำนักยหวินเทียน และยังเป็นเพียงคนเดียวที่แสดงความหวังดีต่อเจ้าของร่างเดิม

เซี่ยหยิงเกลียดสำนักยหวินเทียนเข้ากระดูกดำ ทว่าหนานชิงผานคือข้อยกเว้น

นางดีดนิ้วเบาๆ ผีเสื้อวิญญาณก็บินกลับมาเกาะบนไหล่ของนางอย่างแผ่วเบา