บทที่ 5

บทที่ 5

เซี่ยหยิงเคยนึกว่าสำนักเซียวเหยาเป็นสำนักเล็กๆ โนเนมที่ตั้งอยู่กลางหุบเขาเสียอีก

ทว่าเมื่อนางยืนอยู่บนกระบี่แล้วกวาดสายตามองสำนักเซียวเหยาจากเบื้องบน กลับอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้างด้วยความตะลึง:

สำนักเซียวเหยา แท้จริงแล้วคือหมู่เกาะเซียนกลุ่มหนึ่งที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางทะเล!

นกกระเรียนเซียนและนกหลวนบินวนเวียนส่งเสียงร้องก้องอยู่เหนือหมู่เกาะ บนเกาะมีเหล่าศิษย์สวมชุดศิษย์สำนักเซียวเหยากำลังจับคู่ประลองวิชาและบำเพ็ญเพียรกันเป็นกลุ่มสามกลุ่มห้า

โครงสร้างระดับนี้ มองอย่างไรก็ไม่เหมือนสำนักไร้ชื่อเสียงเรียงนามตรงไหนเลย

หรือว่านางจะบังเอิญเข้ามาในสำนักของยอดฝีมือเข้าให้แล้ว?

กระบี่วิญญาณหยุดลงบนเกาะหลักที่ใหญ่ที่สุดของสำนักเซียวเหยา เซี่ยหยิงลงจากกระบี่ด้วยความรู้สึกซับซ้อนเต็มอก ก่อนจะเดินตามหลงคงไปยังนอกเขตถ้ำที่พักของเจ้าสำนัก