0229

⬢⬢⬢

ตอนที่ 229 สวีเฟย

“อย่าพูดมาก หลบไปไกลๆ”

ผมตะโกนใส่เขาหนึ่งเสียง แล้วเดินหน้าประจันหน้ากับไอ้แก่ต่อ

“ได้เลยพี่!”

ซ่งชีไม่พูดพร่ำทำเพลง หันหลังโกยแน่บ

ชอบคนไม่โอ้เอ้แบบนี้จริงๆ ไม่เหมือนในทีวีที่ทั้งรู้ว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ แต่ยังจะดันทุรังยืนเคียงบ่าเคียงไหล่สู้กับพระเอก แล้วสุดท้ายก็ตายเพราะพูดมาก

“ไม่มีใครหนีพ้นทั้งนั้น!”

การที่ถูกเด็กเมื่อวานซืนอย่างผมทำลายค่ายกลลงได้ ทำให้ไอ้แก่อับอายขายหน้าจนเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ “พวกมึงตายให้หมด!”

ปราณรอบตัวเขาปะทุขึ้นอย่างรุนแรง สองมือพลิกผันร่ายเคล็ดนิ้ว ทันใดนั้นก็มีประกายแสงคมกริบสายหนึ่งพุ่งวาบเข้าใส่ใบหน้าของผม