0227

⬢⬢⬢

ตอนที่ 227 สำนักฮวาจิ่ว

ผมควักเชือกมัดศพออกมาคล้องคอมัน แล้วตบหัวปลาดำเบาๆ มันออกแรงพุ่งพรวดพาผมทะยานตรงสู่ผิวน้ำ

เหมือนเล่นรถไฟเหาะไม่มีผิด ตื่นเต้นชะมัด!

“ซ่า……”

ชั่วพริบตาที่พุ่งพ้นผิวน้ำ เรือลำเล็กที่ซ่งชีขับกำลังลอยวนอยู่บนผิวน้ำ หัวของเขาพับเอียงพาดอยู่กับกราบเรือหมดสติไปแล้ว

“ไอ้เจ็ด!”

ผมตะโกนลั่น รีบตีน้ำเข้าไปประคองหัวเขาขึ้นมา พลันเห็นใบหน้าที่ซีดเหลืองเจือชั้นสีเขียวคล้ำ ริมฝีปากม่วงคล้ำน่ากลัวเหมือนคนขาดออกซิเจน โชคดีที่ในจมูกยังพอมีลมหายใจรวยรินอยู่บ้าง

ผมรีบประสานเคล็ดนิ้วแตะสำรวจที่หน้าผากของเขา ดวงจิตหลุด!