0224

⬢⬢⬢

ตอนที่ 224 ศาลเจ้าไน่ไน่

“เจ้าบื้อ อุตส่าห์ถามหาเบาะแสมาได้ตั้งขนาดนี้แล้วยังไม่รีบไปสืบอีก!”

ชิวเหยียนเหยียนยกหมัดน้อย ๆ ทุบซ่งชีไปหนึ่งหมัด ก่อนจะหันขวับมากอดแขนฉันอย่างดีอกดีใจ “สุ่ยเซิง นายยังเก่งกว่าอยู่ดี พูดไม่กี่คำก็ได้เบาะแสมาแล้ว!”

ซ่งชีหน้าดำคร่ำเครียดไปหมด

ตรงทางแยกใหญ่แถบชานอำเภอสุ่ยฉวีที่มุ่งหน้าไปยังหมู่บ้าน มีตลาดนัดใหญ่เจ็ดวันต่อหนึ่งครั้ง

เพื่อนพ้องที่อาศัยอยู่ในเมืองมานานคงไม่รู้ว่า แต่ก่อนเรื่องสนุกที่คนชนบทชอบไปรวมตัวกันมากที่สุดก็คือการไปเดินตลาดนัด ของกิน ของใช้ ของเล่น ขายอะไรก็มีทั้งนั้น หลายพื้นที่ต่างมีประเพณีแบบนี้ ทว่าเดี๋ยวนี้กลับน้อยลงไปมาก

พอถึงวันตลาดนัด คนจากหลายหมู่บ้านในละแวกใกล้เคียงต่างก็พากันมาค้าขาย คึกคักเป็นอย่างยิ่ง