0188

⬢⬢⬢

ตอนที่ 188 ม่านพลัง

“เอี๊ยดอ๊าด…… เอี๊ยดอ๊าด……”

ต้นหลิวเฒ่าโอนเอนจวนเจียนจะล้ม พลันพังทลายลงมาเสียงดังสนั่นตามเปลวเพลิงที่ลุกโหมกระหน่ำ

ฝุ่นควันคลุ้งตลบไปทั่ว ผมสำลักจนต้องโบกไม้โบกมือปัดควันไม่หยุด พลางเอามือปิดปากแล้ววิ่งตรงไปหาพวกปู่

“สุ่ยเซิง สำเร็จแล้ว!”

แววตาของปู่ทอประกายตื่นเต้น จู่ๆ ก็ยกมือขึ้นมาเขกหัวผมทีหนึ่ง “เมื่อกี้แกเรียกใครว่าไอ้หลานเวรนะ? แน่จริงลองเรียกให้ฟังอีกรอบซิ!”

ตาเฒ่าคนนี้นี่ พลิกหน้าเร็วยิ่งกว่าพลิกตำราเสียอีก!

“ปู่ เข้าใจผิดแล้ว! เข้าใจผิดกันใหญ่แล้ว! ผมจะกล้าเรียกปู่ว่าไอ้หลานเวรได้ยังไงกันเล่า!”

ผมคลึงหน้าผากพลางส่งยิ้มประจบ ทั้งพูดทั้งทำไม้ทำมืออธิบาย “นั่นมันแดนภาพลวงที่ภูตพฤกษาสร้างขึ้นไม่ใช่เหรอครับ ผมก็นึกว่าปู่ไม่ใช่คนเป็นๆ เสียอีก!”