0186

⬢⬢⬢

ตอนที่ 186 เพลิงแท้สมาธิ

ผมร้องขึ้นมาคำหนึ่ง พร้อมกับบิดเคล็ดนิ้วท่องบริกรรมเคล็ดวิชาจิตใจ ตวัดฟาดใส่กิ่งหลิวที่เลื้อยพันเข้ามาทางลำคอของผม

กิ่งหลิวอันเหนียวหยุ่นพลันขาดสะบั้น ร่วงหล่นลงมาจากเหนือศีรษะของผมอย่างปวกเปียกราวกับเส้นบะหมี่

ซ่งชีพ่นโลหิตปลายลิ้นใส่ไปคำหนึ่ง มือไม้พัลวันดึงกิ่งหลิวรอบคอตัวเองลงมา หอบหายใจคำโต "บัดซบ อากาศบนที่ราบสูงก็เบาบางอยู่แล้ว แกยังจะมารัดคอฉันอีก... ดูซิว่าพ่อจะไม่ทำลายแกให้สิ้นซาก!"

เมื่อสาดชาดโลหิตไก่จนหมด บรรยากาศก็พลันแปรเปลี่ยนไปในทันที

กิ่งก้านของต้นไม้เฒ่าส่งเสียงสั่นไหวซ่า ๆ โถมซัดเข้าใส่ผมกับซ่งชีราวกับฝูงปีศาจร่ายรำบ้าคลั่ง