เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 183 บัวเนื้อ
เมื่อได้เห็นแขนข้างนั้น พวกเราหลายคนต่างก็ตกตะลึง
แม่เจ้าโว้ย!
รอยแผลเป็นสีแดงเลือดขนาดเท่านิ้วมือเรียงรายพันรอบแขนของเขาไว้ราวกับใยแมงมุม ชวนให้หวาดเสียวสะเทือนใจราวกับถูกเหล็กเผาไฟนาบเอาไว้ ดูน่าเกลียดน่ากลัวจนบอกไม่ถูก
ผมสังเกตเห็นตั้งแต่ก้าวเข้าประตูมาแล้วว่าเขาขยับแขนเพียงข้างเดียวมาโดยตลอด ที่แท้แขนข้างนี้ก็พิการไปแล้ว
ชิวเหยียนเหยียนมองจนขนลุกชันไปทั้งตัว หลุดปากถามด้วยความตกใจ “สวรรค์ นี่มันไปโดนอะไรมาคะเนี่ย?”
ซ่งชีโพล่งถามออกไป “จอมอาคม คุณโดนฟ้าผ่ามาเหรอครับ?”
จะว่าไปแล้ว มันเหมือนกับรอยแผลที่หลงเหลือหลังจากฟ้าผ่าหายดีแล้วจริง ๆ แต่ด้วยเนื้อหนังมังสาปุถุชนของมนุษย์ หากโดนฟ้าผ่ารุนแรงขนาดนี้ ผิวหนังและเนื้อตัวคงไหม้เกรียมไปนานแล้ว ยังจะรอดชีวิตอยู่ได้อีกหรือ?