0158

⬢⬢⬢

ตอนที่ 158 ผีน้ำฆ่าคนอีกแล้ว

“กู่ กู่ กู่...”

อาเหมียวที่อยู่ในกระเป๋าเป้พลันร้องขึ้นมาสองสามเสียง อุ้งเท้าเล็ก ๆ ข้างหนึ่งยื่นออกมาจากช่อง แล้วยื่นยันต์วิญญาณให้ฉัน

เจ้าตัวเล็กยังรู้ใจคนเสียจริง!

ระหว่างทางไปสนามกีฬา บรรยากาศบอกไม่ถูกว่าช่างมืดมิดและพิลึกพิลั่น

หัวกลม ๆ ของเว่ยหยวนผมชี้ตั้งขึ้นทั้งหัว เกาะติดตามหลังฉันกับซ่งชีไปทีละก้าว ฝืนใจก้าวเดินไปข้างหน้า

เขาอดไม่ได้ที่จะเหลียวหลังอยู่หลายครั้ง ตัวสั่นเทาถามฉันว่า “เสี่ยว เสี่ยวเจ้า ข้างหลังไม่มีอะไรใช่ไหม? ทำไมผมรู้สึกขนหลังลุกซู่ เหมือนมีคนจ้องอยู่ยังไงยังงั้น...”