กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 103 ที่มาของหลานเจินเหริน
เมื่อเผชิญหน้ากับอาเหมียวที่รุกเข้ามาใกล้ เขากลับถอยหลังไม่หยุด พยายามรักษาระยะห่างไว้เสมอ
"กู่!"
อาเหมียวหยุด แล้วหันมาร้องเรียกฉันเสียงหนึ่ง
ฉันดีใจวาบขึ้นมา รีบพูดกับคุณปู่และคนอื่น ๆ ว่า "มันบอกให้เราตามมันไป!"
"งั้นก็รออะไรอีก รีบสิ เรือล่ะ ไปหาเรือเร็ว!"
ด้วยการเร่งเร้าของคุณปู่ ฉันกับซ่งชีรีบไปที่พุ่มไม้ใกล้ ๆ ยกเรือลำเล็กที่ซ่อนไว้ตรงนั้นออกมา แล้วตามอาเหมียวไปด้วยกัน
อาเหมียวยังคงเดินหน้า บีบให้หลานเจินเหรินถอยร่นไปเรื่อย ๆ จนถอยลงไปในน้ำ
สีหน้าอึมครึมของเขาแฝงความซับซ้อนไว้บางอย่าง ดูเหมือนภายในใจกำลังเผชิญกับความขัดแย้ง