0097

⬢⬢⬢

ตอนที่ 97 หญิงสาวที่ถูกวานรน้ำจองจำ

อสูรงู!

เมื่อได้ยินคำนี้ ในใจผมก็อดรู้สึกตึงเครียดขึ้นมาไม่ได้

คุณปู่เฉินในตอนนี้หยิบเข็มทิศออกมา แล้วนำทางไปข้างหน้า พวกเราสามคนตามอยู่ข้างหลัง ทันใดนั้นผมรู้สึกว่ากระเป๋าเป้เบาลง หันไปมอง ก็เห็นอาเหมียวกระโดดออกจากกระเป๋า

พอลงถึงพื้น มันส่งเสียง "กู่กู่" ใส่ผมสองครั้ง แล้วมุดเข้าไปในพุ่มไม้ข้าง ๆ

"อาเหมียวกลับมานี่!" ผมตะโกนใส่เขา วิ่งตามไปก็หาไม่เจอแล้ว

"ไม่ต้องสนมัน มันหลงไม่ได้หรอก เรื่องสำคัญก่อน!"

คุณปู่ตวาดใส่ผม

ผมได้แต่เดินทางต่อ