เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 9 การซักถามจากดวงวิญญาณผีของผู้ตาย
“แม่น้ำสายใหญ่มีน้ำ คลองสายเล็กจึงเต็มเปี่ยม แม่น้ำสายใหญ่ไร้น้ำ คลองสายเล็กย่อมเหือดแห้ง”
“มีลมมีฝนคลื่นซัดสูงสามวา ไร้ลมไร้ฝนสามศอกสามนิ้ว”
“แล่นเรือข้ามแม่น้ำมีสุภาพชน เทพไท้ทุกสายล้วนหลีกเร้นถอยห่าง……”
เพลงนี้ปู่ของผมเป็นคนสอน มีชื่อว่า “เพลงสงบคลื่นลม” เอาไว้ร้องตอนแล่นเรือในน้ำแล้วเจอลมประหลาดคลื่นพิศวง
ไม่ได้มีฤทธิ์เดชอะไรอื่น แค่แสดงตนบอกฐานะนักกู้ศพกับสิ่งชั่วร้ายที่กำลังก่อกวน หากพวกมันรู้ความ โดยทั่วไปก็จะล่าถอยไปเอง
ผมรู้ซึ้งแก่ใจดีว่า บรรดาตัวที่ช่วยกันหนุนก้นเรือโยกไปมาอยู่ในขณะนี้ ก็คือศพไร้หัวในทะเลสาบ——
ใช่ว่าศพทุกร่างจะมีโชคได้คนช่วยกู้ขึ้นฝั่ง ตลอดหลายร้อยหลายพันปีมานี้ ใต้ก้นทะเลสาบแห่งนี้ไม่รู้ว่าสะสมโครงกระดูกศพไร้หัวไว้มากเท่าใดแล้ว